รอฝน

เธอมากับฝน เธอเป็นดังสายฝนพรำ
อบและอวลด้วยความชื่นฉ่ำ
แสนงดงามกว่าคำพูดใด
เธอสัมผัสฉัน หยาดและหยดนั้นซึ้งใจ
อ่อนละมุนและชวนฝันใฝ่
หอมละไมกลิ่นไอรักเธอ
แม้ว่าลมจะดูใจร้าย เป่าให้เธอลอยไป
ฉันก็ยังมองเหม่อ ยังพร่ำเพ้อ
ฉันยังจะรอเธอจนหนาวตาย
จะนานเพียงไหนก็ยังอยากเจอ
ที่ตัวยังมีละอองของเธอ
ที่ใจยังเพ้อถึงความสดใส
ยังเปียกด้วยรัก และความซึ้งใจ
(หนาวเพียงใดดวงใจ ยังเฝ้ารอ)
เธอไปอยู่ไหน อาจจะอยู่ไกลแสนไกล
อยากให้ฟ้าช่วยลองถามไถ่
เมฆที่ลอยให้คอยหาเธอ
เพียงต้องการจะเจออีกครั้ง อยากจะมีคืนวัน
เหมือนที่เคยมีเธอยังพร่ำเพ้อ
ที่ตัวยังมีละอองของเธอ ที่ใจยังเพ้อถึงความสดใส
ยังเปียกด้วยรัก และความซึ้งใจ
หนาวเพียงใดดวงใจยังเฝ้ารอ

ขอฉันเจอเธอใหม่ ในวันฝนพรำ